De weg is lang...

15 mei 2018 - San Antón, Spanje

Beste vrienden,

De weg naar Santiago is lang. En soms heel koud. Drie graden vanochtend. Langzaam kwam de zon op en werd het wat milder. Bergop was geen probleem, maar bergaf moest er een extra jas aan. En de handschoenen. En eigenlijk nog veel meer. Maar ja, dat heb ik allemaal niet bij me. Afzien dus. Na wat klim- en daalwerk kwam gelukkig al snel Burgos dichterbij.Vorig jaar stonden we daar op een camping. Gewoon met hond en caravan. Gezeten op het campingterras observeerden we daar het binnenkomend volk. Op een zeker moment was daar ook een bepakte fietser bij. Zou dat nou zo’n verdwaasde pelgrim zijn? Inderdaad, het was er zo één. Helemaal uit Nederland. Mijn bewondering was groot. Zo’n man moest uit hoogovenstaal gesmeed zijn. Met spieren als kabels en gewrichten van kobalt. Wij offreerden hem een biertje dat hij grootmoedig aannam. Hedenochtend zat ik zelf op dat terras en accepteerde ik met graagte een kopje koffie. De bewondering liet ik me  vanzelfsprekend graag aanleunen. In Burgos aangekomen kon ik het niet laten om daar de kathedraal met het aanpalende museum weer te bezoeken. Mensen: laat het adagio ‘eerst Rome zien en dan sterven’ maar zitten. Ga gewoon maar eens even rondneuzen in de kathedraal van Burgos. Meer heb je als bagage aan de hemelpoort niet nodig. Behalve het stempel natuurlijk. Ook In Burgos kon ik niet blijven. De pelgrim moet door, zo weten we inmiddels. De wind en mijn benen joegen me de hoogvlakte op. Waar ik inmiddels aangekomen ben. Ik had, gedreven door de noordoostenwind nog eindeloos door kunnen vlieden, maar toen ik, gewoon over de weg, door het voorportaal van een voormalig klooster geleid werd meende ik even te moeten stoppen. Het was de ruïne van een machtige kloosterkerk met, aanpalend, een voormalig lepra-hospitaal, eeuwenlang gerund door ijverige priesters. En nu vervallen tot een schitterende bouwval. Sinds de twaalfde eeuw al waren hier ook pelgrims welkom. En ook nu, achthonderd jaar later, tussen de puinhopen, is er nog plaats voor ons. Er is geen stroom, maar er is warmte, gezelligheid, geborgenheid. Wat wil de pelgrim nog meer?Nou, afzien natuurlijk. Dat lukt dan morgenochtend wel. Om zeven uur ontbijt en de verfrissende douche biedt alleen koud water. 

Sjaak (hevig lijdend aan ontberingen)

Foto’s

11 Reacties

  1. Ada:
    15 mei 2018
    Je moet maar zo denken, jeuk is leuk, maar PIJN IS FIJN,!!!
  2. Marijke:
    15 mei 2018
    Gelukkig, ik heb het verhaaltje voor het slapengaan weer genuttigd.
    Nog even plaatjes zoeken van kathedraal in Burgos en dan direct door naar dromenland
  3. Ula:
    15 mei 2018
    Hoi Sjaak,
    Elke avond wachten wij met spanning op jouw en nu ook Jenny verhaal voor het slapen gaan . Waar zijn de foto’s Sjaak ? Die missen we . Dat is nou werkelijk terug in de tijd ,geen stroom ,koud water ,maar je bent welkom en dat telt.
    Hopelijk is morgen warmere dag .
  4. Jeannette Ipenburg:
    15 mei 2018
    Nou Sjaak, gewoon morgenochtend met frisse moed er weer tegengaan......
    Succes !!!
  5. Astrid:
    15 mei 2018
    En als de wind morgen gewoon weer mee is...is het niet zo'n straf om vroeg weer op de fiets te kunnen zitten; lekker van profiteren:-)
  6. Ineke wenting:
    15 mei 2018
    zo leuk om te zien dat meerdere mensen op de kaart volgen waar je bent!! Het wordt inderdaad spannend: waar ga je Jenny inhalen???? Maar dat terzijde: het wordt er niet makkelijker op, ontberingen zijn van iedere dag, van verschillend formaat, maar ook de pelgrim leert, en groeit, en is er dus terdege tegen bestand!! Een succesvol vervolg weer gewenst!! Onze bewondering groeit ook per dag!!
  7. Peter:
    16 mei 2018
    Hoi Sjaak,
    Voor vandaag weer nieuwe belevenissen gewenst tijdens het fietsen.
    Kijk uit naar volgend verslag,
    aller goeds
  8. Iek:
    16 mei 2018
    Ha Sjaak het klooster van SAN antonio, daar heb ik ook met rosa geslapen!
  9. Ralph:
    16 mei 2018
    Ik ontbeer met je mee Maestro.
  10. Ralph:
    16 mei 2018
    Ik ontbeer met je mee maestro alleen wel om de bank,met poes op mijn schoot en palm onder handbereik.
  11. Nelleke:
    17 mei 2018
    Alle Achtung sagt Dietrich

Jouw reactie