All the way

12 mei 2018 - Logroño, Spanje

Het was onbehoorlijk vroeg dag, vanochtend. Om zes uur stapten de eerste damespelgrims al uit bed. Ze hadden veel te damesrommelen. Het was gehorig op het halfvolle slaapzaaltje van de hypermoderne herberg vlakbij Puente la Reina waar ik gisteren mijn intrek nam. Prachtige stapelbedden, verborgen in nissen, met ieder een eigen stopcontakt, een bedlampje en een gordijntje. Een schitterende verblijfsruimte en een hartelijke hospita. En met mooi weer een heerlijke tuin. Maar goed, ik was dus, vanwege de omstandigheden, ook vanochtend om acht uur al onderweg. Wat eigenlijk heel lekker was. 

Het stadje Puente la Reina zat in de vroege ochtend natuurlijk nog op slot maar gelukkig was de befaamde brug wel gewoon open. Wat is hij mooi en wat spiegelde hij prachtig in het rimpelloze water van de rivier. Een mooi begin van een inspannende tocht. De heuvels werden langzaamaan hoger en het landschap golfde en glooide dat het een lust voor het oog werd. De vergezichten werden zo adembenemend mooi dat ik af en toe vergat te fietsen. En dan wordt het nog lastig om de bestelde kilometers te maken.  

Vandaag, in Logroño, ben ik te gast in het pelgrimsslaaphuis van de St. Jacobskerk. Ook een hartelijke hospita. En waarschijnlijk ook een gehorige slaapzaal. (Veertig man m/v).  Maar verder een aftandse boel. Nou ja, als ik vanavond mijn kop in de slaapzak steek, dan val ik waarschijnlijk gelijk in slaap. Ik moet nog zien of ik niet halverwege in deze blog blijf steken. Ik ben zeldzaam moe. Zeldzaam moe en zeer voldaan. De tocht van vandaag ging van berg naar berg. En van regenwolk naar regenwolk. Ik heb nog nooit zoveel onheilspellende luchten op me af zien komen als vandaag en toch heb ik er vrijwel geen druppel meegekregen. Pure mazzel. 


Omdat de fietspelgrims net een andere weg nemen dan de lopers, zijn er maar weinig contactmomenten. De fietspelgrims, die ken ik inmiddels wel een beetje. Dat zijn er maar weinig. Het zijn er véél minder dan wandelaars. In de stad vind je ze natuurlijk niet meer terug maar ik ben er van overtuigd dat ik ze morgen allemaal weer tegenkom. Benieuwd waar zij geslapen hebben. Hier, in deze herberg, ben ik op veertig pelgrims de enige fietser.

Ik kwam hier op de bonnefooi aan. In de stad. Alles was vol. Het is dan ook niet handig om op zaterdagavond in een stad aan te komen. Even niet aan gedacht.  In een mooi, luxe hotel kon ik nog een kamer krijgen. En via de VVV vond ik ook nog het onderdak in dit echte pelgrimshuis waar je zonder je hemelpaspoort, je credencial, niet binnenmag. Ik overwon met geweld mijn behoefte aan luxe en privacy, liet het deftige hotel voor wat het was en besloot all the way te gaan. De pelgrim móet lijden. Anders is hij geen knip voor zijn neus waard. Op de slaapzaal waar ik nu lig, wordt gevarieerd geleden. Mijn buurvrouw is een beblaarde voet aan het restaureren. Een ander masseert met een bezorgd gezicht haar knie. Ja, het pad naar Santiago is hobbelig. En, all the way, nog heel, heel lang. 

Sjaak (een gaap onderdrukkend)

Foto’s

6 Reacties

  1. Wendy:
    12 mei 2018
    Hey Sjaak, je bent voor mij nu in bekend gebied, nu wordt het nog leuker om je blog te lezen! Heb je je ook gelaafd aan de wijnfontein? Je bent sterk hoor, als die eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur elke berg overwint!
  2. Ula:
    12 mei 2018
    Hoi Sjaak,
    Hoe intens beleef je de natuur als je op de fiets of lopend gaat.
    Je moet soms geluk hebben qua weer en dat is je van harte gegund !
    Ik vind het erg moedig dat je met zoveel mensen in een ruimte wilt slapen. Zoals je schrijft een Pelgrim moet lijden .
    Veel succes verder !
  3. Ben:
    12 mei 2018
    Tja, die Romeinse brug ken ik nog van onze rondreis door Spanje. Leuk stadje.
  4. Henk:
    12 mei 2018
    Oh Sjaak, wat ben jij door de jaren heen goed voorbereid op deze bijzondere tocht. Na al die nachten met je ski maatjes op een matrasselager in Oberstdorf moet een pelgrimszaal een makkie zijn. Ga je goed man!
  5. Piotr:
    13 mei 2018
    hoi Sjaak,
    Weer een dag dichterbij Jenny!
    Geniet van de mooie prachtige omgeving/natuur. Aan de vele mooie foto's die jij maakt tijdens je tocht heb jij er oog voor ondanks de (soms) zware tocht.
    Blijf genieten!!!
  6. Ralph:
    13 mei 2018
    Gaaf hoor Maestro hoe jij elke keer toch weer als een echte Pelgrim elke tegenslag, door weer en wind met vele of alleen alles doorstaat. De ene na de andere berg voor lief neemt om bij je geliefde te komen.
    Ga zo door, ook graag met de verhalen , foto's en liederen . Zo heb ik nog steeds het gevoel dat ik achterop zit tot de eindstreep