Badplaats

6 mei 2018 - Soustons, Frankrijk

Beste vrienden,

Om niet te snel in Biarritz te geraken, waar ik Bas en zijn dochter Tosca ga ontmoeten, ben ik, vergissing, aan de rand van Les Landes in de compleet uitgestorven badplaats Soustons blijven steken. Er wordt hier in het seizoen van twee walletjes gegeten. Ze hebben er hun machtige, eindeloze Atlantische Oceaan, waar de rollers vaak metershoog en levensgevaarlijk zwaar op de brede stranden uiteenspatten en en waar surfers en kiters in de altijd straffe wind hun halsbrekende toeren uithalen. Maar er is ook een heel groot en lieflijk zoetwatermeer, type Loosdrechtse plas, dat, omzoomd door zonneweiden en bospartijen heel veel zwemliefhebbers, snaterende eenden, liefdespaartjes en snorrende bootjes trekt. 

De weg vanaf Saint-Yaguen hiernaartoe ging over eindeloze boswegen, omzoomd met zware dennen- en  eikenbossen. Herten en reeën dartelden als jonge veulens over gerooide percelen. Toen ik even rust nam temidden van het weelderig groen, hoorde ik in het lage onderhout het wilde zwijn. En terwijl ik een vrucht uit mijn rijkgevulde knapzak nam, was hij, grommend en snuivend op zoek naar een vroege truffel. Een dikke buizerd stortte zich in het veld en steeg weer op met gevulde klauwen. En zo kreeg ieder zijn deel. 

Gelukkig vond ik vanmiddag tussen alle gesloten horeca ook nog een geopend café. Voor een glaasje prik natuurlijk. Een groot, leeg sportcafé, waar aan de muur een flink scherm hing te schetteren. De barman, een nogal geblokte Bask, draaide zich haperend naar me om. Met zijn bruine kop, koolzwarte ogen, een kaalgeschoren schedel en een zwaar keltisch getatoeëerde armpartij was hij al aardig indrukwekkend, maar de paar gebroken tanden die hij mij etaleerde maakten de boel helemaal compleet. Het was een gemankeerde rugbyer die kortgeleden door de tegenpartij onder de voet was gelopen en waarvan nu de schouderpartij zwaar gezwachteld en opgebonden bij elkaar gehouden werd. 

En zo leerde ik mijn eerste echte Bask kennen. Onder het woeste uiterlijk bleek een vriendelijke man schuil te gaan die ook nog Engels sprak en me vertelde dat ook hij in Santiago was geweest. Op de moutainbike, een echte, en niet met zo’n sportfietsje, want daar houdt een Bask niet zo van. 

Morgen vertrek ik naar Biarritz, want dáár gebeurt het, zeggen ze.  Ik hoop vandaaruit dan, in tegenstelling tot vandaag, wél verslag te kunnen doen van een levendig en mondain strand- en badplaatsleven. 

Sjaak (leeft zich helemaal in)

9 Reacties

  1. Jeannette:
    6 mei 2018
    Weer genoeg beleefd vandaag,
    Veel plezier naar en in Biarritz !

    Dikke knuffel van je zus 😚😚
  2. Jan en Mo De waard:
    6 mei 2018
    Lieve Sjaak, hoe verder jij gaat hoe dichterbij onze harten jij geraakt. Achter de beeldrijke taal vermoeden wij een pedaaltred met de regelmaat van een kloostergebed. We lezen steeds dankbaar over het jouw avonturen. En bij ons in Utrecht? De koffie loopt, sportiever gaat het niet worden.
  3. Nico en Ge Tine:
    6 mei 2018
    Hallo Sjaak, Mooie sfeerbeeld. Wij hebben daar (Courtin Plage) jaren onze vakantie gevierd en de bossen zijn de grootste aangelegde bossen van Europa te zijn. Maaike kreeg daar nog een besmette tekenbeet waarbij de plaatselijke huisarts daarheel gewoon over deed. Dus het gevaar kan, naast de aanweizgheid van wilde zwijnen, ook in kleine beestje zitten. Daar waar de Bergen bijna de zee raken is een vlak stuk maar ik vermoed dat de pelgrimreiziger de moeilijke weg kiest. Van ons een hartelijke groet.
    Overigens kun je aan de voet van de Perineen ook met een tandradtreintje naar de top dat net in Spenje ligt.
  4. Tim de Reuver:
    6 mei 2018
    Blijf genieten van jouw mooie teksten. Geniet ervan, het is je gegund.
  5. Erika:
    7 mei 2018
    Ha Sjaak, erg leuk om de verhalen over jouw tocht naar Santiago te lezen!
  6. Ben:
    7 mei 2018
    Top hoor al die verhalen, ik ben net als W en R erg onder de indruk. Ga lekker zo door, wij leven met je mee.
  7. Piotr:
    7 mei 2018
    Hoi Sjaak,
    Wederom mooi verhaal.
    Op naar Spanje!
  8. Ada:
    7 mei 2018
    Geweldig verslag weer Sjaak. Waar haal je de energie vandaan om iedere avond, na een dag waarop je ‘m weer flink van jetje hebt moeten geven, nog zulke juweeltjes te produceren?!! Hoe het ook zij, wij hiero - waar het momenteel ook best goed toeven is- genieten er enorm van. Op naar Spanje jongen, we volgen je op afstand. 👍😘
  9. Jan de Vos:
    7 mei 2018
    Beste Sjaak, vandaag maar even je gehele blog gelezen. Prachtig om op deze manier je reis te kunnen volgen, mooi beschreven.