mijn reiseinde nadert

21 mei 2018 - Utrecht, Nederland

Beste vrienden, 

Hoewel ik nooit op een reactie van één van jullie gereageerd heb, heb ik er natuurlijk wel van gesmuld. Een enkeling nam me niet serieus, een ander geloofde me op mijn woord.  En zoals altijd en overal ligt de waarheid in het midden. Hoe-dan-ook, het was altijd mijn waarheid en mijn beleving. Maar ik was serieus in het ondergaan van de natuur; wie heeft er nog tijd om een zaadpluis te volgen? Of de nijvere bosmier, tot ie er écht werk van maakt om je broekspijp binnen te wandelen? Ik had nú de tijd. En ik nam het er van. 

Misschien was ik wat minder nauwkeurig bij de beschrijving van ontmoetingen. Soms beschreef ik het gevolg van zo’n ontmoeting en een enkele keer juist dát wat er aan voorafging. Maar het waren míjn belevenissen en míjn gedachten. Een levendig mengsel van werkelijkheid en fantasie, gevoed door zó veel kleine gebeurtenissen, dat de grote er bij in het niet vallen

Ik ben in veel kerken geweest, en op de gekste momenten van de dag. En ik heb daar in de afgelopen weken zóveel mensen gezien, in diepe devotie, of in een hoger bewustzijn. Starend in het kaarslicht, opziend naar het onaanraakbare. Snakkend naar hulp of bijstand om een zaak die de beste wetenschap of de grootste geleerde nog niet op kan lossen.

Juist daardoor ben ik gaan beseffen dat we als mens toch net wat meer zijn dan een zak vol vlees en botten. We leven, we denken,(denken we),  En we zijn! En dat willen we meestal zo lang mogelijk volhouden...


Op mijn tocht kwam ik een vrolijke grijsaard tegen. Joop. 
Om zijn vierentachtig jaar oude rug te sparen vervoert hij zijn spullen in een karretje dat hij voorttrekt. Een aantal maanden per jaar reist hij zo door Europa. Eén keer per dag belt hij vrouw en kinderen. Opdat ze niet ongerust worden. Hij is van nature een zorgeloze man. Een gelovig man met een groot en eenvoudig godsvertrouwen. Als hij aan het eind van zijn wandeletappe geen onderdak heeft gevonden, dan zet hij een tentje op. In het volste vertrouwen dat hij niet gestoord, beroofd, of door de ratten besnuffeld wordt. Een moderne heilige. Of meer, een wandelende heremiet. 

Morgen ben ik in Santiago. Een missie die als een grap begon wordt serieus. Als de toetsingscommissie, die er echt is, mij morgen vraagt hoe het er mee staat, dan kan ik naar eer en geweten melden dat dat wat als een sportieve grap begon, voor mij persoonlijk is uitgegroeid tot een kleine zoektocht naar de zin van het leven. En hoewel de ware zin van het leven me nog niet helder is, kan ik de commissie m/v vertellen dat ik nooit eerder in mijn leven zo intens heb kunnen en mogen  genieten van weer en wind, bomen en bloemen, geuren en kleuren, mensen en ontmoetingen, dan juist in de afgelopen vijf weken van afzien en ontbering. 

Sjaak (morgen examen)      




 

17 Reacties

  1. Hanneke:
    21 mei 2018
    Hoi Sjaak, achteraf lijkt het zo snel gegaan. Nog maar 1 dag en de missie is volbracht. Petje af hoor voor deze prestatie. je mag zelfs nog een eindje terug om dan nog een keer als wandelaar aan te komen, een dubbele ervaring. Ook ik heb genoten van je reisverhalen en er zoveel van meegekregen dat ik bijna zin krijg om ook te gaan. Fiets en wandel nog even lekker verder en succes met je examen. Liefs
  2. Eddy:
    22 mei 2018
    Hoi Sjaak, ben er van overtuigd dat jij met vlag en wimpel zult slagen. Elke dag opnieuw een fantastische belevenis elke dag hing ik aan je lippen wat een tocht wat een belevenissen. Ergens ver weg in mijn koppie zegt een stemmetje dat wil ik ook en dan komt de realiteit dan moet je trainen en trainen maar misschien heel misschien kom ik je fiets lenen......... of toch maar niet je hebt in ieder geval iets wakker geschud.
  3. Ingrid Ipenburg:
    22 mei 2018
    Is het al zo ver!! Ongelooflijk hoe snel de dagen zijn omgevlogen!! Succes met de laatste kilometers! 😘
  4. \Wouter:
    22 mei 2018
    Ook een goed idee begint met een grap, blijkt maar weer. Volgens mij ben je met de juiste instelling vertrokken, de typische Sjaakmix van nieuwe grenzen en bijpassende horizonnen opzoeken gemengd met overmoed en een overdosis aan wilskracht, en dan tot de ontdekking komen dat je er iets voor ontvangt wat je niet verwacht had. Volgens mij de enige juiste levenshouding, waar ik overigens zelf niet in die overstelpende mate over beschik, maar jouw voorbeeld inspireert, en maakt dat ik mijn eigen weg al tastend toch met vertrouwen blijf volgen. Dat is je alweer gelukt :-). Salvé!
  5. Els:
    22 mei 2018
    Je verhalen waren voor mij een bron van herkenning! De aankomst in Santiago de Compostela zal niet het einde van je reis zijn. Want vanaf dan heb je een ervaring opgedaan waar je nog jaren uit kunt putten. Geniet van het laatste contact met je zadel en je trappers!
  6. Sonja:
    22 mei 2018
    Ja, er is meer in het leven. Mensen zoeken het soms te ver weg en te groot. Op een fiets of wandelend kom je elkaar, jezelf en ook God tegen. Je hebt nu de tijd, en in de tijd en de stilte klinkt er soms een stem, een bemoediging, ontberingen, enis er troost. Kom je op nieuwe ideeën, inzichten. Geweldig Sjaak, ik heb niet veel gereageerd maar absoluut meegeleefd.
  7. Harry Meussen:
    22 mei 2018
    Mooi Sjaak hoe je via het kleine, - de mug de mier - het schijnbaar onbeduidende zoveel ontroerends, kan laten ervaren. (Ik vrees dat mij dat via mijn aandacht voor het onkruid in mijn groentetuin niet zal lukken). Kracht èn zwakte blijken mooi. De overwinning blijkt niet zonder de nederlaag te kunnen! De kuit verbonden aan de wil. Spiritualiteit die voort vloeit uit het verlaten klooster.
    Mooi.
    Dank
  8. Pim:
    22 mei 2018
    Ik heb je reis met belangstelling gevolgd. En nu rest mij nog slecht om een diepe buiging voor jou te maken.
  9. Clemence:
    22 mei 2018
    Hallo Sjaak!
    We hebben heel erg genoten van je pelgrims verhalen en wat is het mooi dat je ook van de kleine dingen (vogels,vlinders) en ander klein kruipend en vliegend leven enz.mocht genieten!
    Heel veel succes met je Pelgrimsexamen morgen😇
  10. Ula:
    22 mei 2018
    Nou Sjaak ,wij hebben niet aan je getwijfeld dat je je tocht tot een goede einde zou brengen . Een beetje humor heeft je daar zeker niet van weerhouden / moet kunnen /
    Het was genieten maar......wij wachten met spanning naar jullie gezamenlijke reis verslag of geef je de eer aan Jenny .
    Geslaagd met de vlag en wimpel zeggen ze toch ?
  11. Janny:
    22 mei 2018
    Sjaak ik heb genoten, meegeleefd en soms met ontroering je verhalen gelezen. Prachtig zoals je kunt schrijven! Geniet nog van je laatste fietsdag en de wandeldagen met Jenny! Zwagertje, ik ben trots op je!!
  12. Deanna Raap:
    22 mei 2018
    Sjaak wat jij deed is een hele prestatie, ik kan het zeker niet na doen. Mijn bewondering en achting voor jou is alleen maar groter
    geworden. Van de reis naar het innerlijke en rust heb ik meegeleefd, als het ware ervaren en van genoten.
    Wij wachten op jou met open armen bij Walk & Role (Keizershof)
  13. Marja Boer:
    22 mei 2018
    Petje af Sjaak. Ik vond het wel een hele lange reis. Jee man naar mijn idee ben je maanden weg geweest. Je verhalen zijn prachtig. En hoe je dat elke dag weer op kan brengen is een wondertje
  14. Piotr:
    22 mei 2018
    Mooi en lyrisch verslag.
    De ware zin van het leven is jou al helder. Dit blijkt uit al je verhalen van je pelgrimstocht van de afgelopen weken en VOORAL uit je laatste zin van vandaag (En alhoewel........).
    Lees hem nog maar eens.
    Vandaag Santiago, nieuwsgierig naar je verslag.
  15. Anke:
    22 mei 2018
    Lieve Sjaak, ik heb van al jouw verslagen genoten. Wat een beelden, heerlijk. Ik kon de tocht weer een beetje opnieuw beleven, en kon je in mijn routeboekje precies volgen. De aankomst in Santiago zal fantastisch zijn. Geniet van wat je in je meedraagt aan ervaringen. En ik kan al vast een voorzet doen waar jouw volgende reis naar toe gaat....R...?
  16. Marja:
    23 mei 2018
    Ha Sjaak, je blog leest als een avonturenroman. Ik heb ervan genoten. Petje af. ! Succes morgen.
  17. Nelleke:
    25 mei 2018
    Lieve Sjaak ik loop achter zie ik nu. Ik wil je toch laten weten dat ik genoten heb van je ervaringen het leest als n avonturenroman. Ik heb groot respect voor je prestatie. In weer en wind doortrappen. Hulde! Dikke zoen