Verleden tijd

8 april 2019 - Brescello, Italië

Beste verre vrienden,

Vannacht sliep ik in een voormalig Stazione di Cambio Cavalli, oftewel een paardenwisselstation. Voor de diligence bijvoorbeeld, de flixbus uit voorbije tijden als het ware. Een meer dan vierhonderd jaar oud gebouw. En bijna 300 jaar in bedrijf geweest. Maar op een dag kwam de stoomlocomotief. En later het vrachtautootje. En toen was het snel gedaan met het paard, het ros, als langeafstandstransportmiddel...

Maar vannacht stond er weer eentje. Het stálen ros. Míjn stalen ros! Voor míjn paard geen haver of een flinke wortel. Mijn fiets heeft genoeg aan een drupje olie. Het krachtvoer komt toe aan de berijder die met zijn gespierde dijen, Parmahammen gelijk, het voertuig in beweging houdt. Ik weet nog niet hoe ik morgen verder naar het zuiden rij. Dat kan via Reggio of via Parma. Ik zit er nu ongeveer tussenin. Via de kaas- of via de worstafdeling als het ware. Om de slagers daar in Parma niet in verzoeking te brengen, besluit ik hier en nú om via Reggio te rijden!!

Het was een mooie polderrit vandaag. Een korte etappe ook, omdat ik nog wat tijd wilde doorbrengen in Brescello, het dorp van don Camillo. Zoals je misschien nog weet heb ik gisteren de ChristusaanhetKruis verzocht om lekker weer. En waarachtig, ik mocht niet klagen. Scherp aan de stevige westenwind, en met de zon erbij, koerste ik moeiteloos naar het zuidoosten. De meeste wegen hier in deze eindeloze polder zijn kaarsrecht. Dus als je een tijdje in het goeie rak zit, dan schiet je lekker op! Met de Po aan mijn rechterhand reed ik over de hoge dijk de laatste kilometers naar het land van don Camillo, naar het beloofde dorp. Nog even oversteken over de lange brug en toen was ik er. 

Via de via Romana (vrijwel élk dorp heeft er eentje), kwam ik bij een veelbelovend stationnetje aan. Daar kon ik me wel in vinden. Dáár zag ik mijn don Camillo wel staan, bepakt en bezakt. Dan was hij door zijn bisschop weer eens een tijdje naar een parochietje in de bergen verbannen, wegens zijn (vermeende) wangedrag jegens de communistische medemens.

Even later was ik op het kerkplein. En in de kerk. Ook de ChristusaanhetKruis, die bescheiden in een zijkapel hangt, deed het, zeker na het lekkere reisweer van vandaag bij mij niet slecht. Hij mag ook blijven. De twee musea zijn er vooral voor de filmliefhebbers. Die hebben een hele andere don Camillo in hun hoofd dan ik. Een komische. En dat mag. Bij mijn don Camillo druipt de melancholie ervan af. En daarvan zitten de unieke beelden alleen in mijn hoofd. Iets van de sfeer uit de boeken vond ik terug in de plaatselijke bar waar de vele ouderen in het dorp hun borreltje drinken. En waar het nog steeds over politiek en sport gaat. En waar, net als toen, de gemoederen flink kunnen oplopen en alles met een schouderklop wordt gesust...

Don Camillo en Peppone, jullie tijd komt nooit meer terug. De communisten zijn al uitgestorven en de kerk heeft ook zijn langste tijd wel gehad. Maar de wind zal over de vlakten blijven jagen, de zon zal branden als weleer. En de rivier? Die vult zich immer weer...  

Met een (niet al te) zwaarmoedige groet van Sjaak

Foto’s

6 Reacties

  1. Ineke Wenting:
    9 april 2019
    mooi om te lezen, en de foto's maken het af! Dank!!
    Goede reis verder!!
  2. Ada van der Heijden:
    9 april 2019
    Dank voor je mooie verhalen en natuurlijk de foto’s. Het is iedere dag weer genieten.
  3. Marinus Kistemaker:
    9 april 2019
    https://m.youtube.com/watch?v=nkPQUqDBRbo&feature=youtu.be

    Een link naar de ooit in Frankrijk overbekende Don Patillo reclames.
  4. Piotr:
    9 april 2019
    Hoi Sjaak,
    Blij te horen dat het zonnetje je weer begeleid tijdens het fietsen.
    De foto's geven wederom weer wat jij zoal beleeft op je tocht, dat is wel handig want dan hoef ik zelf dat klere eind niet te fietsen.
    Op richting Toscane!
    Veel fiets plezier onder de Italiaanse zon.

    fiets ze.
  5. Rans Heitsma:
    9 april 2019
    De paardenwisselstations waren vooral bedoeld voor de trekvaart vroeger...
  6. Ralph:
    9 april 2019
    OLa Maestro ,
    Weer genoten van je mooie reis verhaal langs de Po en zo