Toen en nu

26 mei 2018 - Melide, Spanje

Beste vrienden, 

Vannacht verbleven we in Palas de Rei.  De naam van dit plaatsje suggereert nogal wat. Maar helaas, er viel werkelijk niks te beleven of te zien. Het oude hart van het dorp is vrijwel tot ruïne vervallen en wordt overschaduwd door troosteloze jaren-zestig betonbouw. Zelfs de sla in de bedompte supermarkt hing er vanochtend slapjes bij. De tostado, het Spaanse ontbijt van geroosterd stokbrood met jam, was taai als een schoenzool en de koffie smaakte smerig.  Afrekenen en wegwezen! 

We verlieten het dorp zonder veel weemoed en stapten een grijze dag in.  De lucht was zwaar van het vocht en ik had spierpijn. Na vijf minuten kleefde mijn broek al aan mijn benen. Dat kon nog wel eens een lange dag worden... Gelukkig volgde op een flinke afdaling een stevige klim die maakte dat mijn chagrijn ongemerkt oversloeg naar geconcentreerde inspanning. Zachtjes neuriënd vervolgde ik mijn weg.  

Interessante ruïnes en vreemde bouwsels, vaak met een agrarisch doel, mochten weer rekenen op mijn volle belangstelling. Mijn pijntjes en ongemak raakten in de vergetelheid. De eerste koffietent diende zich aan, pal naast een duizend jaar oude kapel waar op het timpaan, in graniet, een geweldige maria met kind staat afgebeeld. Veertiende eeuw. Ontroerend mooi. Uniek. De stenen paal waar ik, koffielebberend, tegenaan leunde was de pilaar van een cruceiro, drie, vier meter hoog, vijfhonderd jaar oud. Als een soort Januskoppen staan deze palen, heel compacte kruisen, her en der verspreid in het landschap. Meestal aan de ene kant een christusfiguur. met aan de andere kant een heilige. 

Het is bijna onvoorstelbaar maar in de tijd dat deze kerken en gedenktekens werden opgericht waren de pelgrimswegen de snelwegen van Europa. Ieder jaar bezochten, tussen de negende en de zestiende eeuw, een half miljoen pelgrims Santiago. Elk dorp had zijn reusachtige herbergen waar de reiziger veilig de nacht kon doorbrengen.  De eerste middeleeuwse europese reisgids, de Codex Calixtinus, in 1135 geschreven, beschreef de reis naar Santiago vanuit noordfrankrijk en behandelde even nauwgezet als de Lonely Planet van vandaag de reis- en overnachtingsmogelijkheden. Een elfde-eeuwse mohammedaanse reiziger meldde toendertijd aan zijn opdrachtgevers (dit is geen grap) filevorming op de wegen van en naar Santiago! 

Van de reuzenherbergen zijn er nog maar een paar functionerende over. Maar ook toen het pelgrimisme ongeveer op z’n gat lag, had ieder dorp nog wel een gemeentelijke herberg en vaak ook wel een kerkelijk onderkomen. Tegenwoordig wordt het weer steeds drukker op de pelgrimspaden. 

Van filevorming is nog geen sprake, maar het vinden van een goed onderkomen schijnt in de drukke periodes alweer moeilijk te zijn. Maar gelukkig liggen wij er vanavond weer warmpjes bij! 

De beste groeten van Sjaak. (Vanonder de wol vandaan) 

2 Reacties

  1. Huub Miltenburg:
    27 mei 2018
    Leuk om het zo te volgen
  2. Ula:
    27 mei 2018
    Hoi Sjaak,elke dag opnieuw wachten we met spanning om jullie beide reisverslagen ,een soort toetje voor slapengaan. Hier beleven we minder dan jullie ,we wandelen en genieten van de prachtige omgeving ,gaan naar concerten .
    Fijn dat jullie nu samen de tocht kunnen maken en dat het weer geen kapriolen uithaalt .
    Ga jullie goed 👍

Jouw reactie