Il passato

21 april 2019 - Acquapendente, Italië

Beste vrienden,

Vanavond slaap ik in een albergo in het hart van het bergstadje Acquapendente. De herberg staat direkt aan de oude pelgrimsweg waaraan deze plaats zijn ontwikkeling tot stad te danken heeft. Het waren vooral de terugkerende kruisvaarders waaraan leuk verdiend kon worden. Ze brachten vaak kostbare zaken mee uit de Oriënt. En die werden hier verhandeld. Het werd een marktplaats. Met een hele dikke muur eromheen. En op een dag kwam er een bisschopszetel bij. Want goud en edelstenen, dat trekt nou eenmaal kerkvorsten aan. 

Toen later de kruistochten uit de mode raakten en nog wat later, onder invloed van de reformatie, ook de pelgrimsstroom opdroogde, bleef er een stadje over dat alleen nog regionaal van belang was. De pelgrimsweg bleef voortaan leeg en de gebouwen verpauperden. Het is alles bij elkaar een vermoeid ogend, rommelig stadje geworden. Dat mijn eenpersoons pelgrimskamertje dan ook ‘Il Passato’, (het verleden) genoemd wordt is wel heel toepasselijk. En goed gevonden. 

Morgen viert men net als bij ons tweede paasdag. Tijd voor uitstapjes. Ook hier lagen de winkels al weken vol met chocolade-paaseieren en kleurig aangeklede paashazen. En ook net als bij ons, hangt de kerk er een beetje bij en wordt hij vooral nog bevolkt door ijverige, gepermanente dametjes en stijve ouderlingen. Pasen is vooral feest en vakantie en uitgaan!!

Mijn route van vandaag werd voor dat uitgaansdoel kennelijk niet geschikt geacht, want ik ben bijna geen levende ziel tegengekomen. Wel een Turk, Omar uit Izmir. Ook op de fiets. Gestart in Rome, trekt hij in een grote boog via midden-Europa weer terug naar huis. Nog maar net begonnen en nog 4000 kilometer te gaan. Hij slaapt in een tentje in het vrije veld en was vannacht uit zijn slaap gehouden. Niet door een knorrende maag maar door knorrende zwijnen!  Ook kwam ik twee Noorse zussen tegen die al vele jaren een stuk van de Via Francigena lopen en dit jaar eindelijk Rome gaan halen. 

En verder, verder gaat mijn weg door berg en dal. Als ik kilometers achter elkaar aan het omhoogstampen ben, dan word ik het soms wel eens zat, vraag ik me af waarom ik dit doe. En na een mooie afdaling hang ik weer even rond in de zevende hemel. Een simpele metafoor voor het leven. Pieken en dalen.

Groet van uw reiziger, groet van Sjaak

Foto’s

6 Reacties

  1. Ineke Wenting:
    21 april 2019
    Pasen! In Italië nog een 2e dag te gaan, hier in Florida is het straks weer voorbij, en gaan we over tot de orde van de dag. Zoals ook vandaag een hele gewone zondag was . Wel erg mooi weer hier, niet te warm, volop zon, kortom: superweer. Een mooie dag morgen gewenst!
  2. Jeanne:
    22 april 2019
    Interessant verhaal weer, Sjaak! Waar haal je die info steeds vandaan?
    En die dappere Omar; wat een onderneming! Jij hoeft niet zo ver meer:)
  3. Rans Heitsma:
    22 april 2019
    En dan nu op weg naar Montefiascone. Ést, ést, ést.......
  4. Sonja:
    22 april 2019
    Sjaak, je krijgt de groetjes van Jaap en Dina. Mogen zij jouw verhaal ook lezen? Hij is al twee keer naar Rome gefietst en is wel benieuwd naar jouw belevenissen. Groetjes van hier met een fantastische Pasen achter de rug met mooie muziek en een hele mooie liturgie. Met een projectkoor zonder gepermanente dames hoor, maar van young professionals... zo noemen de jongelui zich die net na de studie aan het werk zijn gegaan. Nog een paar fietskilometers. Zet hem op Sjaak, jij kan doorbijten als geen ander. Liefs. Sonja
  5. Piotr:
    22 april 2019
    Hoi Sjaak,

    Heb je de paaseieren gevonden die ik verstopt heb?

    Wat is Toscane toch mooi.
    -je bent voorbij Montepulicano,Lago del lago
    -in de buurt van Saturnia, Bagni di Saturnia, zout thermen (gratis te bezoeken)
    - mooie plaats Pitigliano

    Je verruild nu Toscane voor onbekende LAZIO. Maar Jij gaat ons daar vast veel moois over vertellen en laten zien.
    Op naar Roma.

    zonnige dag gewenst
    fiets ze.
  6. Piotr:
    22 april 2019
    Correctie:

    Saturnia is natuurlijk een zwavel thermen, zittend in warm! (37 graden) water.
    Met dank aan mijn spindokter Ula (achter elke domme man staat een groot genie).

Jouw reactie