Le bon gite

28 april 2018 - Nanteuil-en-Vallée, Frankrijk

Beste vrienden,

Dat Poitiers een eigen paraplufabriek bezit, dat zegt al genoeg. Er was regen voorspeld en die kwam dan ook. Maar niet gelijk. De vroege ochtend begon nog zonnig en vette regenwolken hingen, dacht ik, nog geruststellend ver uit de buurt. Niet ingewikkeld doen dus. Misschien viel het wel mee. De eerste regendruppels deerden me niet en zoals dat een gezonde hollandse jongen betaamt, liet ik me eerst flink natregenen voordat ik mijn high-tech regenkleding aantrok. Te laat dus. En kleumerig trok ik verder. Alle lokale goden heb ik aangeroepen: Heremitis, de god van het knusse, warme onderkomen. En Colbertus, god van de wevers, voor wat droge kleding. Maar alleen Aeolus, de god der westenwinden deed wat hij moest doen en blies de lucht na een paar uur schoon. Wat er volgde was het mooiste fietsweer dat een pelgrim zich kan wensen. In een eindeloos heuvelland, door bosrijke coulissen verdeeld in spannende vergezichten, vervolgde ik mijn reis. Mijn kleren droogden gewoon aan mijn lijf. Ik was rijk en tevreden. In een ritme dat tot ver in de avond had kunnen voortduren, peddelde ik heuvels op alsof het molshopen waren en beleefde ik de afdalingen als golven in een milde branding.

Ik kwam pas bij zinnen in een besloten vallei waar, als neergevleid tegen de omringende heuvelen, het kleine pelgrimsoord Nanteuil-en-Vallêe ligt. Het kleine burchtstadje leek uitgestorven. Op het kerkplein scharrelde alleen een dikke duif rond over het verlaten terras van een gesloten bar. Er zou ergens een gite moeten zijn. Alleen voor pelgrims bestemd. Maar waar? ‘Sleutel bij de Mairie, of anders bij de bar’, staat er in mijn gids. Maar ja, alles was dicht.

Een stokoude heer verscheen uit het niets. Kwam hij achter de kerk vandaan? Ik weet het niet. Hij wees me een onopvallende deur en gebaarde dat ik daar moest aankloppen. En dat deed ik. Ik klopte en er werd opengedaan. Toen ik omkeek om de oude heer te bedanken was hij verdwenen.

Ik verblijf hier nu in de gite. Het is een complete woning, van alle gemakken voorzien. Water komt gewoon uit de kraan, maar kan ik ook tappen uit de ‘Fonte de St. Jean’, pal voor mijn deur. De bron waaromheen volgens de overlevering deze prachtige plaats ontstaan is.

Morgen weer verder, weer of geen weer.

De beste groeten van Sjaak. (In de wolken)

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

Foto’s

7 Reacties

  1. Paofi:
    28 april 2018
    Vergeet je Pluvius niet, Sjaak? Na je verhaal van gisteren dat weer tot mijn verbeelding sprak, raadpleegde ik weerplaza. Nu ging het niet om Utrecht maar om Poitiers. Dat wordt chillen zag ik en zingend door de regen je reis vervolgen. Gelukkig ben je gezegend met een onverwoestbaar goed humeur.
    Bonne nuit in de gite! Gisteren in Trouw: eeuwenoude kerkjes in Friesland dienen als refugio's langs de Camino der Lage Landen, eindigend bij Sint Jacobiparochie (of Zwarte Haan aan de Friese Waddenkust.
  2. \Wouter:
    28 april 2018
    Ha Sjaak mooi verhaal weer. Sonja is je inmiddels in de tgv voorbij gesneld en gearriveerd in Lourdes, waar jaar zegenrijke werk morgen om 6.30 al begint... Salvé!
  3. Ralph:
    29 april 2018
    Regen pak of een pak regen. Of was het een bak regen. Effin jij kan er zowieso tegen.
  4. Piotr:
    29 april 2018
    Hoi Sjaak.

    Na regen komt zonneschijn!
    Wij volgen elke dag jou leuke berichten en foto's.
    Bewonder je door zetting vermogen. (heb wel voor de zekerheid vast een helikopter besteld, maar ik denk dat jij die niet nodig hebt).
    Volgend jaar wil ik graag met jou mee om deze tocht te maken.
    Met een beetje trainer fiets ik ongeveer 20 km per dag.

    Veel plezier en geniet van natuur,
    peter
  5. Henk:
    29 april 2018
    Je gaat lekker Sjaak en ligt volgens mij goed op koers voor je rendezvous met Bas, toch?
    Goeie tijd toegewenst!!
  6. Sonja:
    29 april 2018
    Prachtig hè die gele velden. Ik zag ze vanuit de tgv, die gelukkig heeft gereden met 900 Nederlandse pelgrims aan boord naar Lourdes
  7. Jeannette:
    29 april 2018
    Weer of geen Weer je slaat je je er gewoon weer doorheen.

    Ik denk wel eens kon ik maar een dagje met je mee fietsen 😉
    Geweldig lijkt me dat, zou me laten meevoeren door de prachtige natuur......
    En vooral niet te vergeten jou gezelschap!

    Maar helaas moet ik het doen met de mooie reisverslagen 🙄

    Lieve Sjaak, Veel fietsplezier en ga vooral zo door!

    Jeannette